Հայ երիտասարդներին, իմ կարծիքով, չի հերիքում փորձարարական ոգին: Շատ լավ է, երբ հասուն կոմպոզիտորները չեն զբաղվում էքսպերիմենտներով, բայց երբ դա հրաժարվում են անել երիտասարդները, դա վախեցնող միտում է: Ի դեպ, էքսպերիմենտ ասածը չի նշանակում ձախողում կամ թերի գեղարվեստական արժեք: Հիմնական բանը, որը ինձ չի բավարարում հայ երիտասարդ կոմպոզիտորների ստեղծագործությունների մեջ դա հստակ կոնցեպցիայի կամ կանխամտածված երաժշտական ձևի բացակայությունն է դեպքերի մեծ մասում:

«Գարունը» որդեգրեց գրական ստույգ քաղաքականություն` ազդարարելով. «Առաջին իսկ համարից խորանալ երիտասարդության ոչ թե հնարովի, այլ իրական պրոբլեմների մեջ, որոնել կյանքի չերևացող երակներ, մոտենալ այրող հարցերի, չշտապել բոլոր հարցերի համար ձևավորելու մշակված պատասխաններ»: