Интернет-магазин nachodki.ru

ՕԼԴՈՍ ՀԱՔՍԼԻԻ «ՉՔՆԱՂ ՆՈՐ ԱՇԽԱՐՀ» ԳԻՐՔԸ՝ ՀԱՅԵՐԵՆ

Ստեղծվել է՝ Շաբաթ, 25 Նոյեմբեր 2017 Հեղինակ՝ cultural
 «Գրագետ կազմակերպված հասարակության մեջ, ինչպիսին մերն է, ոչ մեկին առիթ չի ընձեռվում ազնիվ կամ հերոսական արարքով հանդես գալ: Նման առիթի համար նախևառաջ անկայուն պայմաններ են անհրաժեշտ... Բայց մեր օրերում պատերազմներ չկան: Լավագույնս հոգ է տարվում կանխարգելել որևէ մեկի նկատմամբ չափազանց մեծ սերը». հատված գրքից:

 Գրքի երևանյան փառատոնի շրջանակում նոյեմբերի 24-ին տեղի ունեցավ Օլդոս Հաքսլիի «Չքնաղ նոր աշխարհ» գրքի շնորհանդեսը: Վեպի իրադարձությունները կատարվում են հեռավոր 2541 թվականին: Մարդիկ չեն ծնվում բնական ճանապարհով, ծնվում են որպես միլիոնավոր նույնական երկվորյակներ` խստորեն բաժանված Ալֆա, Բետա, Գամմա և ավելի ցածրակարգ խավերի, բայց երջանիկ իրենց աշխատանքի մեջ:

 «Հպարտ ենք, որ հրապարակել ենք այս գիրքը, որովհետև այն հրամայականը, որ պիտի դնենք այսօրվա մարդկության, սպառողական հասարակության վրա և այսօրվա աշխարհի վրա, կարծում եմ` առօրեական են: Հենց առաջին նախադասությունից զգացի, որ թարգմանությունը լավ է գնալու»,- ասաց «Զանգակ» հրատարակչության թարգմանական ծրագրերի համակարգող, թարգմանիչ Արթուր Մեսրոպյանը:

 Արթուր Մեսրոպյանը խորհուրդ է տալիս կարդալ այս գիրքը, քանի որ այն թույլ է տալիս սիրել այսօրը, ներկան, շատ խնդիրների ուշադրություն չդարձնել: «Գրքում անցումային շրջանն է, երբ մարդիկ գնում են դեպի մի հասարակություն, որտեղ ամեն օր քարոզվում է՝ պետք է սիրել քո արած գործը, ամեն ինչ գեղեցիկ պետք է անել՝ առաջացնելով երջանկության զգացողություն ներկա պահի համար: Այս գիրքը, որ գրվել է 100 տարի առաջ, մեր այսօրվա իրականության հետ ներքին թելերով է կապված»:

 «Չքնաղ նոր աշխարհ» գրքում ամեն ոք պատկանում է ուրիշին: Բոլորը դաստիարակված են այնպես, որ ծնված օրից չեն կարող նախատեսվածից այլ վարքագիծ դրսևորել, իսկ եթե շեղում է նկատվում, խմում են հաբը`սոման, և ամեն ինչ իր տեղում է. չկա զայրույթ, բոլորը երջանիկ են: Սա այն ապագան է, որը պատկերացրել է Օլդոս Հաքսլին: Գլխավոր հերոսն այն մեկն էր, ով մարդուց էր ծնվել:

 Գրականագետ, բանաստեղծ Վահե Արսենն իր ուրախությունը հայտնեց այս հեղինակի գիրքը թարգմանելու և այն հայ ընթերցողին ներկայացնելու առթիվ: «Հաքսլիի վեպը երգիծական է: Այսինքն՝ որքան ծաղրական է, որ մարդիկ կորցրել են զգացմունքները, արվեստը նրանց կյանքում տեղ չունի, նունքան ծաղրական է և կրոնավորը, որ անընդհատ քննադատում է այլոց: Հաքսլին այստեղ երկու բևեռներն է քննադատում»: Գրականագետը կարծում է, որ հայերը դեռ չեն կորցրել իրենց զգացմուները, ունեն հիշողություն, բայց վախենում է, որ ժամանակի հետ դա էլ կկորի: Ծաղրական իրավիճակից դուրս գալու ելքը բանաստեղծը տեսնում է արվեստի մեջ, նրա խոսքով՝ արվեստը հավասարակշռությունն է։

 Հաքսլին ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է արտաքնապես ժողովրդավարական թվացող համակարգը վերածվել բռնապետության, քրիստոնեության բնօրրանը՝ դառնալ մարդու խոշտանգման համար ստեղծված վայր։ «Սա շատ սահուն կերպով է արվում, և դա ամենավտանգավորն է»:


Մերի Հովհաննիսյան
Դիտումներ: 1743