Գրականություն

Հասմիկ Սիմոնյան․ Լուսնոտ բառեր

Հասմիկ Սիմոնյան, Լուսնոտ բառեր, Երևան, ՀԳՄ հրատարակչություն, 2005:

Արամ Պաչյան․ Վենեցիա. հպանցիկ սևեռումներ

Արամ Պաչյան, Վենեցիա. հպանցիկ սևեռումներ, էսսե:

Հուսիկ Արա․ Աստծո հետ խոսելու ժամանակը

Հուսիկ Արա, Աստծո հետ խոսելու ժամանակը, բանաստեղծություններ, պոեմ, Ե., 2012, 112 էջ

Հովհաննես Գրիգորյան․ Երբեք չմեռնես

Հովհաննես Գրիգորյան, Երբեք չմեռնես - ահա թե ինչ կասեմ քեզ, բանաստեղծություններ, խմբագիր` Հասմիկ Խեչիկյան, Երևան, ՀԳՄ հրատարակչություն, 2010:

Հովհաննես Թեքգյոզյան. Մաշկացավ

Անցյալ դարի ութսունականները սևացնելու ցանկությամբ դուռը բացեցի:Հայելիների սևը փոշոտվել, ծալքավորվել էր: Ա+Բ=Սեր-ը զարմանալիորեն նույն էր մնացել: Հետո էլ ասում են «սեր» կոչվածը մաքսիմում չորս տարի է տևում: Սերը չգիտեմ, բայց մթնոլորտը փոխվել էր: Այսինքն` ավելացել էր երկու կամ շուրջ երկու ամսով:

Արտեմ Հարությունյան․ Հեռուստապոեմներ

Արտեմ Հարությունյան, Հեռուստապոեմներ «Շուշի» և «Բաբելոն» հյուրանոցների աշտարակից, բանաստեղծությունների ժողովածու, Երևան, 2010թ., «Տիգրան Մեծ» հրատարակչություն, 654 էջ:

Լիլիթ Կարապետյան․ Ասֆալտի և երկնքի միջև

Լիլիթ Կարապետյան

Լիլիթ Կարապետյան, Ասֆալտի և երկնքի միջև, պատմվածքների ժողովածու:

Ճանապարհորդը

Լևոն Խեչոյան

Քիչ հետո Դանիելը հասկացավ, որ անձրևի տակ է` ծեծվող թիթեղի այդպիսի զնգռտոցը լեփ-լեցուն ջրհորդանից էր գալիս: Դեռ ավելի շատ մութ էր: Դանիելը ձեռքերը շալվարի գրպանը մտցրեց, շենքի հարավային կայանատեղին գնաց: Փոսերի մեջ այնքան ջուր էր կուտակվել, որ երբ ընկնում էր մեջը, չլմփում էր: Նա իրեն բռնեց այն մտքի վրա, որ անձրևից վախեցած չէր լինի տղան. ինքը նրան է որոնում: