Գրականություն

Միշտ նույն խաղը նույն ժամին

Ջամշիդ Խանյան

- Գրպաններդ նայիր:

Տղամարդն առանց մտածելու երկու ձեռքերը մտցրեց գրպանները, չկար:

Հոջաթը ոչ մի տեղ էլ չէր, նույնիսկ տղամարդու գրպաններում:

Երգ մանկության

Պետեր Հանդկե

Երեխան, երբ երեխա էր, թռչող թևերով թափառում էր ու կուզեր երեխան, առուն լիներ գետակ, գետակը`հեղեղ, իսկ ջրափոսն այս` ծով:

Լեոնարդ Քոհեն․ Ինչպես խոսել բանաստեղծորեն

Համարի՛ր, որ բառը թիթեռնիկ է: Բառն օգտագործելու համար պարտադիր չէ զինել դրանք փոքրիկ, կեղտոտ թևիկներով կամ իջեցնել ձայնը: Արևային մի օր կամ դեղին նարգիզներով դաշտ էլ պետք չէ: Պարտադիր էլ չէ, որ լինես սիրահարված, անգամ` թիթեռներին:

Նահիդ Թաբաթաբայի․«Մայրուղի»

Հազվադեպ էր պատահում, երբ որևէ մեքենա խուսափեր նրա հրամանից, այդ դեպքում կինը նրան կանիծեր ու առավելագույնս մեկ ժամից ինչ-որ տեղ այն վթարի կենթարկվեր: Սա անխուսափելի էր:

Սաքո Արյան․ Բանաստեղծություններ

Սաքո Արյան

Երիցուկի պես

Զահրատի քիթեն

Ես կարմիր դնեմ անունդ

Գուրգեն Խանջյան․ Քամի

Շքամուտքի ծռված փեղկը հոգնած ճռռաց` ներս առնելով ինձ։ Կիսամութ։ Պատի խոր ճեղքերում գորշ խլրտոց է նկատելի։ Սանդուղք, դռներ, պատեր, դարձյալ դռներ… Թակում եմ… «Ու՞մ եք ուզում, ո՞վ է…»,- տղամարդու զգուշավոր ձայն։ «Ես Մանվելին եմ փնտրում»։ «Չկա այստեղ Մանվել»,- այդպես էլ չբացված դռան ետևում լարված լռություն է, ապա լռությունն էլ է լռում։