Բացեցի աչքերս: Աղջիկը չկար: Ես տեսա նրան: Ամբողջ մարմնով սարսռացի: Նա կատարյալ էր:
Ու խոնարհվեցի շատ դանդաղ, խորը ու կոր:
սպիտակ վերնաշապիկով,
դու բակի ավազակույտերի մեջ թռչկոտող աղջնակն էիր
ու գիժը, որին զսպաշապիկը այնքան լավ սազեց
- Գրպաններդ նայիր:
Տղամարդն առանց մտածելու երկու ձեռքերը մտցրեց գրպանները, չկար:
Հոջաթը ոչ մի տեղ էլ չէր, նույնիսկ տղամարդու գրպաններում:
Կայքը գործում է ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության աջակցությամբ։
© 2012 Cultural.am. Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ: Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է:
