Шаблоны Joomla здесь

Ընդլայնված որոնում

Vénus (2008) ձայնի, հոբոյի, թավջութակի և դաշնամուրի համար Բազել 27 մայիս 2008 | Stadt Casino Basel, Հ. Հուբեր դահլիճ անսամբլ Aequatuor Սիլվիա Նոպպեր - սոպրանո Մաթիաս Արտեր - հոբոյ Տոբիաս Մոստեր - թավջութակ Ինգրիդ Կարլեն - դաշնամուր
Մենակատար՝ Մեդեա Աբրահամյան
Արամ Պաչյան. «Չէ՞ որ ֆուտուրիստները մերժում էին անցյալը ու չէին խոնարհվում ոչ մի ընդունված մեծության առջև: Ուրեմն մոռացությունն ու արժեքն այլևս խնդիրներ չեն, և Աբովը գնում է ապագայի ետևից՝ փակելով գրականության էջը»:
Հովհաննես Գրիգորյան. «Այստեղ ինձ հետաքրքրող հանգամանքն այն է, որ պոեզիայի երաժշտականությունը, ներդաշնակությունը, մի խոսքով, դասական օրինաչափությունն ամերիկացի բանաստեղծն էլ է համարում ազգային ձև: Ի՞նչ է դուրս գալիս, ի վերջո, ո՞ր ազգին է պատկանում այդ դասական օրինաչափությունը` հայերի՞ն, թե՞ ամերիկացիներին: Դրությունն ավելի է բարդանում, երբ ծանոթանալով լատինամերիկյան պոեզիայի ներկա վիճակին` նկատում ես, որ տեղի երիտասարդ բանաստեղծներն էլ են կուռ շարքերով լքում դասական օրինաչափությունները: Իսկ հետո, պարզվում է, որ հենց նույն այդ որակի տեղաշարժերով են բնութագրվում ֆրանսիական, իտալական, աշխարհի շատ ու շատ երկրների, մեր հանրապետություններից` եղբայրական Վրաստանի և մելձբալթյան հանրապետությունների բանաստեղծների գործերը: Տարբերությամբ, որ մի տեղ այդ տեղաշարժերի մասին խոսում են նյարդայնացած տոնով` համարելով այն գրեթե դավաճանություն ազգային (չպարզեցինք` ո՞ր) պոեզիայի ձևերին, մի այլ տեղ, որն ավելի տարածված է, սթափ ու հանգիստ են նայում այդ երևույթին` աշխատելով օրինաչափություններ գտնել պրոցեսի ներսում»:
Ալիս Մունրո. «Ես ուզում եմ, որ մարդիկ իմ գործերում գտնեն ոչ այնքան ոգեշնչում, որքան մեծ հաճույք: Ահա, թե ինչ եմ ուզում: Ուզում եմ, որ մարդիկ վայելեն իմ գրքերը և մտածեն, որ դրանք իրենց կյանքի հետ ինչ-որ կերպ կապված են»:
Ալվարդ Սեմիրջյան-Բեքմեզյան, «Գրականագիտության մեթոդաբանության հարցերը արդի փուլում: Պոստմոդեռնիզմ: 20 տարի անց» միջազգային գիտաժողովի նյութերից (2013թ. փետրվարի 8-10, Ծաղկաձոր)
Ջոյսը տձև ու մաշված կոշիկներ էր հագնում` փորձելով սեփական ամոթի միջով հեռացնել իր կողքից հիմար մարդկանց: Նրան հաջողվում էր:

Ամերիկա քոյրս,

Թշնամացած բարեւները,

Կախեցիր մեր հին պատշգամբի հին թելերուն...

Ուր կախուած մնացին պատառիկները մեր մանկութեան ...

Ամերիկա քոյրս, ես կանգնեցայ Նիակարայի ջուրերուն առաջ...

Լևոն Խեչոյան, Այգին, պատմվածք:
Պատմվածք՝ գրված Արվեստի եռօրյա ակադեմիայի շրջանակներում

Ես տեղավորվում եմ բառի թանձրության մեջ,

ինձ հարվածում ինչ-որ չհայտնաբերված մոլորակի,

Սարսափելի աղմուկ եմ զգում, ու ես էլ մարդկային ցեղից չեմ.

այս կյանքը անցողիկ դժբախտությունների շղթա է,

ես ամեն անգամ ուղղում եմ ժպիտս,

ու փողոց դուրս գալուց առաջ ինձ խոստանում եմ ապրել…

Վերջին բաժակ սուրճը…

Վերջին ծխախոտը…

Եվ վերջապես ինքնաթիռը բարձրանում է երկինք:

Եվ բոլորը միանգամից նայում են վերև

տեսնելու, թե ինչպես են զնզնգում աստղերը

երկնքի մուգ-կապույտ բաժակում:

1. Expectation

2. Consecration

3. Consecration

4. Homer

5. Nostalgia

6. Mea Culpa

7. Horovel (Song of the plowman)

1. facebook.com 80X100 կտավ խառը տեխնիկա 2012թ.

2. odnoklasniki.ru 80X100 կտավ խառը տեխնիկա 2012թ.

3. coffee table 100X100 կտավ խառը տեխնիկա 2012թ.

1. illusions

2. 3 colors

3. Untitled

4. Belive

5. 133. 5656

6. Fly or down

Հուսիկ Արա, Աստծո հետ խոսելու ժամանակը, բանաստեղծություններ, պոեմ, Ե., 2012, 112 էջ

Լիլիթ Կարապետյան, Ասֆալտի և երկնքի միջև, պատմվածքների ժողովածու:
20-րդ դարի ֆրանսիական հասարակությունը չի սիրում ժամանակակից արվեստը, որովհետև վերջինս չի դադարում կրկնել` ստիպելով ընդունել, որ ինքը հենց 20-րդ դարից է
Արթուր Ավանեսով. «Արամ Հովհաննիսյանի դաշնամուրային երկերը վերլուծելիս կարելի է հայտնաբերել, նախևառաջ, կուռ կառուցվածք, հարմոնիկ հաջորդականությունների, ավելի շուտ` հարմոնիկ հոսքերի արդարացվածություն, հատուկ ուշադրություն ձայնարտաբերման և նյուանսի նկատմամբ: Մենք հատկապես կցանկանայինք շեշտել այդ երաժշտության հարմոնիկ կողմը, քանի որ մինչ օրս էլ երբեմն պատահում է, որ զրկվելով տոնայնական, մոդալ կամ սերիային կազմակերպումից՝ երաժշտությունը վերածվում է հնչյունների անկառավարելի զանգվածի, որը բացատրելի չէ և ո’չ մի ակուստիկ կամ ոճական օրինաչափություններով»:
Ռուզաննա Ոսկանյան, պատմվածք՝ գրված Արվեստի եռօրյա ակադեմիայի շրջանակներում
Ռեյ Բրեդբերի. «Ես կալիֆորնիացի տղա եմ: Ես ոչ ոքի չեմ ասում՝ ինչպես պետք է գրել, և ոչ ոք էլ ինձ չի ասում»:
Արմինե Պետրոսյան, «Գրականագիտության մեթոդաբանության հարցերը արդի փուլում: Պոստմոդեռնիզմ: 20 տարի անց» միջազգային գիտաժողովի նյութերից (2013թ. փետրվարի 8-10, Ծաղկաձոր)
Արուսիկ Գրիգորյան, «Գրականագիտության մեթոդաբանության հարցերը արդի փուլում: Պոստմոդեռնիզմ: 20 տարի անց» միջազգային գիտաժողովի նյութերից (2013թ. փետրվարի 8-10, Ծաղկաձոր)
Արքմենիկ Նիկողոսյան, Ազատվելու և հաղթահարման վեպը (Գուրգեն Խանջյանի «Լուր չկա» վեպի մասին)